la paseada 41

Podczas tej przejażdżki na szczęście nie upadłem/am i nie straciłem/am równowagi przez te półmokre liście. Później podszedł do mnie rowerzysta i zapytał, ile jadę, a gdy wrócił pomachałem/am mu ręką, ale nie wiem, czy to zobaczył. Najgorsze jest to, że dziś rano próbowałem/am iść w to miejsce i bardzo to przeżyłem/am, bo dużo krzyczeliśmy i się zdenerwowałem/am; potem poszedłem/am spać i obudziłem/am się bardzo późno, żeby o tym wszystkim zapomnieć, ale dziś był naprawdę zły dzień. Potem mama przyszła do domu, żeby porozmawiać i przeprosiliśmy się i tyle. Ale najlepsze jest to, że ZOSTAŁO 13 DNI DO DUALTRONA I PISTOLI AHAHAHA OK JUŻ IDĘ BO ZAWSZE SIĘ ROZPISUJĘ, NO W PORZĄDKU, PA