Schwere Dreistauseerunde

Trasa zaczyna się w Partenen i prowadzi stromo wzdłuż Silvretta Hochalpenstraße aż do zbiornika Vermunt. Na końcu jeziora skręca się w prawo na drogę szutrową, a nieco później w lewo – to droga do schroniska Saarbrückener, które jest obsługiwane. Droga jest bardzo stroma i nadaje się tylko dla bardzo, bardzo zaawansowanych rowerzystów górskich. Na górze można odpocząć i zjechać z powrotem do zbiornika Vermunt. Z drogi szutrowej idąc w dół w lewo wchodzi się na Silvrettastraße, którą podąża się aż do zbiornika Silvretta. Alternatywnie, dla tych, którzy nie dali rady wjechać do schroniska Saarbrückener, istnieje możliwość zjazdu do schroniska Wiesbadener, które również jest obsługiwane. Droga ta nie jest oznakowana, ale trzeba objechać zbiornik mniej więcej w połowie i podążać szutrową drogą do schroniska, która nie jest tak stroma jak ta do drugiego schroniska. Wracając do głównej trasy, podąża się Silvrettastraße w kierunku Galtür (można też korzystać z drogi szutrowej obok drogi asfaltowej). Kilka kilometrów przed Galtür skręca się w lewo na zjazd do zbiornika Kopstausee. Następnie jedzie się asfaltową drogą aż do końca zbiornika Kopstausee. Jedzie się jeszcze kawałek dalej drogą i skręca w prawo na boczną drogę (należy zwrócić uwagę na drogowskaz: kierunek Partenen). Tą drogą jedzie się w dół, aż wychodzi się tuż przed punktem poboru opłat.

Trasa spodobała mi się, ponieważ jest bardzo wymagająca, widok na lodowce jest fantastyczny (zwłaszcza z obu schronisk nad zbiornikami), a podczas zjazdu z Silvrettastausee można naprawdę nabrać prędkości.

Aby przejechać tę trasę, potrzebny jest dobry rower górski, a pogoda powinna być ładna, bo inaczej schroniska i jeziora są zasnute chmurami.

Miłej jazdy!!!