Florianopolis - Valparaiso

Trasa rowerowa z Florianopolis (Brazylia) do Valparaíso (Chile)

Wszystko zaczęło się na wyspie Florianopolis, gdzie przejechaliśmy tylko 50 km drogą BR 101, bardzo ruchliwą trasą. Następnie wjechaliśmy na drogę stanową, która jest przepiękna. Kilka ładnych wzgórz z niewielkim ruchem i wspaniałe widoki. Do São Bonifacio droga jest w pełni asfaltowa, ale od tego miejsca do Rio Fortuna jest droga szutrowa. Mieliśmy mocno obładowane rowery i nic się nie stało. Wszystko okej.

Z Rio Fortuna pojechaliśmy naprawdę ładną, asfaltową drogą, która zaprowadziła nas bezpośrednio do São Joaquim, które jest zaledwie 30 km od stanu Rio Grande do Sul. Zdecydowaliśmy się wziąć inną, 80-kilometrową szutrową drogę do pierwszego miasta w nowym stanie, Bom Jesus. Ta droga była HARD CORE. Padał deszcz i była to czysta skała z mnóstwem świeżego błota. Pokonanie tych 80 km zajęło nam prawie 3 dni.

Kiedy dotarliśmy do Bom Jesus, wzięliśmy BR 285, która jest ŚWIETNA, aż do Passo Fundo. Droga jest bardzo dobra, ale chcieliśmy małych dróg przez małe wsie, więc wybraliśmy BR 153 i RS 223, które zabrały nas do Ijuí, ponownie na BR 285. Świetna alternatywa dla tych, którzy chcą mieć czas, by cieszyć się pięknymi, nieturystycznymi miejscami.

Do granicy z Argentyną zostało około 200 km. W São Borja znajduje się most przez rzekę Uruguay prowadzący do Santo Tomé, bardzo malowniczego miasta. Ze Santo Tomé wybraliśmy naszą pierwszą argentyńską trasę, zwaną RUTA. Wszystko było naprawdę, absolutnie, niesamowicie PŁASKIE i BARDZO gorące. Dotarliśmy do Paso de Los Libres bardzo zmęczeni. Następnie wsiedliśmy do autobusu do Cordoby. To było za dużo dla nas.

W stanie Córdoba, który jest niesamowity, spędziliśmy około 4 dni w stolicy (miasto Córdoba) i wyjechaliśmy do San Luis w spokojnym tempie, poznając wszystkie góry (Las Sierras) stanu. Piękna trasa, gorąco polecam. Poznaliśmy La Cumbre, Carlos Paz, Park Narodowy El Condorito i Mina Clavero. To idealny region na wycieczki rowerowe. Świetnie.

Z Mina Clavero przekroczyliśmy stan San Luis, który jest ładny, ale znów dość płaski. Stolica jest miła, dobre miejsce na odpoczynek na jakieś dwie noce. Jest kilka balnearios (miejsca z dziwnym basenem i mnóstwem ludzi), gdzie można się trochę popływać lub po prostu zrelaksować się przy książce. Było w porządku.

Z San Luis wzięliśmy autostradę prosto do Mendozy. Ten odcinek był trudny, bo nie ma tam wielu wiosek i czasem ciężko zdobyć wodę. Bądźcie przygotowani.

Mendoza jest świetna. Miłe, przytulne miasto z wieloma parkami, gdzie można odpocząć, zrobić piknik lub po prostu cieszyć się dobrą literaturą! Są też bodegas, gdzie robią wino. To też jest niesamowite. Świetne do zwiedzania na rowerze, bo kiedy dowiedzieliśmy się o winie, facet z hostelu powiedział nam, że jest wiele wycieczek za około 100 pesos z autobusem. To jest cholernie drogie, lepiej jedźcie na rowerze. Jest taniej i wiedza o miejscach zdobyta na rowerze jest większa niż w prywatnych zmotoryzowanych pojazdach zwanych samochodami.

Z Mendozy przekroczyliśmy Andy, przejeżdżając przez kilka naprawdę ładnych wiosek. Najlepsze jest Potrerillos, jest tam jezioro z roztopioną wodą z topniejących śniegów latem. To naprawdę zielona woda, w której wszystko widać. Gorąco polecam, KCIUKI W GÓRĘ.

Następnie kontynuowaliśmy do Puente del Inca i wreszcie Las Cuevas, które jest najwyższym punktem tej drogi, myślę, że na 3300 m.

Najlepszą częścią była zjazd przez Los Caracoles, naprawdę niebezpieczne miejsce ze stromymi, krętymi wzgórzami i świetnym widokiem. To, co zajęło nam 3 dni podjazdu, zjazd zajął 4 godziny. SUPER.

Przekroczenie Andów zajęło nam 4 dni.

Kiedy dotarliśmy do Los Andes, byliśmy prawie wyczerpani. Następnego dnia dotarliśmy do Valparaíso i w końcu spotkaliśmy Ocean Spokojny. SUPER.

Podróż rozpoczęła się 19 grudnia 2009 w Florianopolis i zakończyła 5 lutego 2010 w Santiago de Chile. Było to spokojne, łagodne tempo odpowiednie dla początkujących rowerzystów takich jak my i osób chcących przełamać codzienną rutynę.