Colmenar; Dehesas 22.11.15

Trasa w kierunku wskazującym zegar, przechodząc przez obie pobliskie dehesas, tę z Navalvillar de Colmenar Viejo i tę z Moncalvillo z San Agustín del Guadalix. Długość 37,1 km w czasie 2:36 i łącznym czasie 2:53. Zostawiam samochód w miejscu La Cruz de los Muchos Muertos, na dużej przestrzeni, gdzie można zaparkować wiele z nich. Kieruję się w stronę dehesy w Navalvillarze i wchodzę do niej przez port niedaleko studiów filmowych. Idąc przez dehesę (3,5 km), mamy przed sobą wzgórze San Pedro. Po wyjściu przez wyznaczony północny tor bierzemy ścieżkę prowadzącą wzdłuż zbocza wzgórza, zostawiając je po lewej stronie, aż do osiągnięcia najwyższego punktu trasy w km 9,700. Rozpoczynamy zjazd w kierunku ścieżki między gruntami, która jest szlakiem z luźnymi kamieniami, który z ostrożnością można przejść, aż weźmiemy odgałęzienie w prawo na km 10,800. Ta droga, jeśli niedawno padał deszcz, może mieć pierwszą część zalaną; choć ma wodę, można ją przejść, ale ponieważ są tam również dzikie jeżyny, istnieje możliwość przejścia do farmy po lewej stronie i ominięcia kałuży. Gdy wracamy na właściwą drogę, zaczyna się szybki zjazd o długości 2,2 km, który jest bardzo zabawny. Po dotarciu w dół, zamiast jechać dalej do zbiornika Pedrezuela lub Vellón, skręcamy w prawo, aby wziąć lekki podjazd o długości 1 km, po którym następuje kolejny zjazd o długości około 6 km, który przechodzi przez krzyż Boca del Valle, a po przejściu przez niego wchodzimy do dehesy Moncalvillo. Docieramy do jednego ze służbowych torów Canal de Isabel II, najniższego punktu trasy, i zaczynamy wchodzić między krowy i konie, aż ostatecznie opuszczamy dehesę w km 25,400. Wychodząc z dehesy, bierzemy ścieżkę w prawo z trudnym wzniesieniem, z powodu podłoża i stromości, i zaczynamy zjeżdżać po kilku zjazdach do rozwidlenia w lewo na km 26,28, które, po kolejnych dwu zjazdach i zakręcie w prawo, prowadzi nas do okolicy Casas del Pecado Mortal. Następnie, na dobrze zagęszczonych trasach z dodatkowymi podjazdami i zjazdami, docieramy do innego z wejść do dehesy Navalvillar na południu. Nie wchodzimy i omijamy kamienny płot, pozostawiając bardzo interesujące widoki na dehesę i wzgórze po prawej stronie, aż dotrzemy do trudnego zjazdu, który w zależności od tego, gdzie zjeżdżasz, może wymagać postawienia nogi na ziemi lub nie. Myślę, że najmniej zła strefa to ta blisko ogrodzenia dehesy. Kończymy w potoku Tejada, który był suchy, i rozpoczynamy niewielki zjazd na trasie, okrążając dehesę i z trudnym odcinkiem na końcu, aż ponownie dotrzemy do wejścia, które wykorzystaliśmy na początku, gdzie znajdują się studia filmowe. Bierzemy ścieżkę, którą przeszliśmy na początku trasy, aż dotrzemy do samochodu.