33. Plugova - Anina - Resita 27 mai 2018

Drugi dzień wycieczki w górzystym Banacie.

Obudziłem się bardzo wcześnie, pojechałem samochodem z Baile Herculane wzdłuż korytarza Timis Cerna aż za wzgórze Plugovei. Zaparkowałem samochód na parkingu przy drodze i przez całą wycieczkę pilnowałem go z troską. O 7:30 wyruszyliśmy na rowerach w kierunku Aniny - Resity. Wspaniała pogoda do popołudnia, wspaniały krajobraz. Między skrzyżowaniem drogi w kierunku Lapusnicel a Parvovą znajduje się wspaniała depresja, pełna spokoju, słabo zaludniona, bajkowa (pięć gwiazdek). Wodospad Bigar nie był niczym szczególnym: jest mniejszy, niż sobie wyobrażałem i bardzo komercyjny. Podobały mi się Wąwozy Minis, nawierzchnia była bardzo dobra. Anina jest interesująca, dworzec jest bardzo ładny. Las między Aniną a Carasovą to największy dziewiczy las bukowy w Europie: nie kończy się, tak jak droga, która wciąż wspina się. Wydawało się, że szczyt jest blisko, ale za każdym razem droga skręcała w kierunku innego szczytu. Ciężka chmura deszczowa wydawała się zostawać za nami, w stronę Aniny, ale złapała mnie na płaskowyżu w stronę Carasovy (letni deszcz z gradem). Płaskowyż jest wspaniały jak dolina Carasovy. Nie odwiedziłem ani młynów wodnych w Eftimie Murgu, ani w Garliste (kilka kilometrów od Carasovy), ponieważ bałem się deszczu i czułem zmęczenie drogi. Pozornie nieskończony zjazd do Resity, w deszczu, który stał się ulewnością, gdy dotarliśmy do miasta. Wspaniałe muzeum lokomotyw parowych. Zmierzało ku słońcu wieczorem w Resity. Nocowałem w dziwnym pensjonacie tuż obok Muzeum Lokomotyw, świetne warunki, byłem na poddaszu, za siłownią i barem. W nocy obudziłem się od szczekania psów, myśląc, że ktoś chce ukraść mi rower (teraz przeraża mnie, jak mogłem zostawić go na ulicy przed budynkiem tylko na banalnym łańcuchu). Na wzgórzu za Carasovą znów złapał mnie deszcz, który słabł, aż dotarłem do Resity. Schroniłem się pod dziką wiśnią, z której zjadłem wiele bardzo dobrych wiśni.