Assisi 4. etapa: Foligna - Fonte Colombo (108 km, vzponi 2200m)

Pierwsze 25 km trasy z Foligno jest płaskie i prowadzi przez wioski oraz przez użytki rolne. Następnie następuje wzrost na zboczach góry Monteluco, gdzie znajduje się kolejne starożytne miasto Spoleto. Miasto, które dziś ma 40 tysięcy mieszkańców, zostało założone w 250 r. p.n.e., w czasach rzymskich był to posterunek wojskowy, a w I wieku stał się siedzibą biskupstwa. W czasach Longobardów (V wiek) Spoleto było niezależnym księstwem. W XII wieku miasto zostało zniszczone przez Fryderyka Barbarossę, a 50 lat później przeszło pod panowanie papieża Grzegorza IX. Od 1958 roku miasto jest znane jako miejsce koncertowe "Festiwal dwóch światów" (opera, teatr, balet, muzyka symfoniczna).

Atrakcje turystyczne:

Kościół św. Eufemii (2. ćwierć XII wieku) jest jednym z najważniejszych budowli romańskich w Umbrii. Wnętrze jest bogato zdobione, z orientalnymi motywami.

Bazylika San Salvatore została wzniesiona na ruinach rzymskiej świątyni w IV i V wieku, przerobiona w VIII wieku i jest pod ochroną UNESCO.

Ponte delle Torri to akwedukt z XII wieku.

Kościół św. Piotra za murami znajduje się nieco poza miastem. Jej fasada zawiera charakterystyczne elementy romanesque.

Z Spoleto kontynuujemy drogą regionalną, a po 4 km skręcamy w drogę lokalną. Przez Montefranco i Arone omijamy miasto Terni i przez wzgórza docieramy nad jezioro Piediluco. Obejmujemy jezioro z północnej i południowej strony, a następnie przekraczamy kolej i rzekę Velino, a następnie wspinamy się do klasztoru Greccio, gdzie Franciszek ustanowił pierwsze szopki. Po mszy wracamy do doliny i już po zmroku jedziemy do miejsca zakwaterowania w klasztorze Fonte Colombo.

Terni ma 110 tysięcy mieszkańców i leży w dolinie rzeki Nera. Jeszcze jedno stare miasto z VII wieku p.n.e. na drodze Via Flaminia. W XIX wieku powstał tutaj największy przemysłowy i hutniczy ośrodek w Umbrii i dlatego był mocno bombardowany podczas II wojny światowej. Po wojnie ten przemysł zaczął zanikać, a większość fabryk zamknięto.

Kilka kilometrów od miasta w kierunku Rieti znajdują się słynne 165 metrowe wodospady "Cascata delle Marmore". W 271 r. p.n.e., rzymski konsul Marius Curius Dentatus skierował rzekę Velino przez kanał, co pozwoliło na osuszenie zlewni, w której znajduje się Terni.

Rieti jest stolicą (także siedzibą biskupstwa) tej samej nazwy w regionie Lacjum. Leży w zakolu rzeki Velino i jest dookoła otoczone wysokimi wzgórzami. Ponieważ było to ważne miejsce na rzymskiej drodze Via Salaria, która służyła do transportu soli z Morza Adriatyckiego, było mocno ufortyfikowane (część murów miejskich przetrwała do dzisiaj). Wspomniany lenier Marius Curius, poprzez przekierowanie rzeki Velino, umożliwił osuszenie dużej części jeziora i przekształcenie go w urodzajną równinę. Po upadku Cesarstwa Rzymskiego miasto zostało zniszczone przez barbarzyńców, a pod Frankami było stolicą kraju. W późnym średniowieczu zostało przyłączone do Królestwa Neapolu, a w latach XIV do połowy XIX wieku stanowiło część Państwa Kościelnego.

Atrakcje turystyczne:

Katedra z XII wieku została odnowiona w 1639 roku z romańskimi portalami, a zdobienia wnętrza są barokowe.

Palazzo Vescovile (pałac biskupi) z końca XIII wieku. Parter ma dwa piętra z gotyckimi arkadami. W wielkiej sali znajduje się galeria biskupa.

Ratusz (Palazzo Comunale) z XIII wieku (odrestaurowany w XVIII wieku) dominuje nad placem Piazza Vittorio Emanuele II, a w nim mieści się muzeum miejskie.

Kościoły: Św. Piotra Męczennika (XIII wieku), Sant’Agostino (XIII/XVIII wieku), Santa Maria in Vescovio (VIII/XII wieku) - freski (sąd ostateczny), św. Franciszek (1245/1636)